Ανά τα χρόνια, στο πρόσφατο παρελθόν, έχουν δοκιμαστεί αρκετές εναλλακτικές προσεγγίσεις στο ζήτημα των ληξιπρόθεσμων οφειλών στις Δ.Ο.Υ, δηλαδή, 120,100,72,48,24,12 δόσεις αλλά τελικά δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα και τα ληξιπρόθεσμα αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου.

Θα μπορούσε να προταθεί, η ομαδοποίηση των οφειλών ανά 2000 ευρώ. Θεωρώντας πως είναι προς το συμφέρον των οφειλετών αλλά και του Δημοσίου, λιγότερες δόσεις στα πιο μικρά ποσά οφειλών και μεγαλύτερο κούρεμα προσαυξήσεων, με αποτέλεσμα οι οφειλέτες, να ενταχθούν και να εξοφλήσουν με ευνοϊκότερους όρους. Κλιμακωτά, με κλίμακες διαβάθμισης οφειλών. Έως 2000,4000,6000,8000,10000. Θα μπορούσε να εξεταστεί ως πρόταση, να αξιολογηθεί και να δοκιμαστεί, έστω και πιλοτικά. Ίσως να απέδιδε καλύτερα αποτελέσματα!

Επίσης, ο διαχωρισμός των οφειλών ανά είδος προέλευσης και η ένταξή τους, ανάλογα με την πηγή προέλευσης σε 48 ή 24 δόσεις που ισχύει σήμερα, δεν  φάνηκε να εξυπηρετεί ιδιαίτερα. Αφού πρόκειται για το ίδιο πράγμα, το χρήμα. Είτε προέρχεται η οφειλή από κληρονομιά, είτε από ΕΝΦΙΑ, είτε από τέλη κυκλοφορίας οχημάτων, η οφειλή είναι σε χρήματα. Έχει νόημα το Α 48 το Β 24 δόσεις; Χρήματα είναι σε κάθε περίπτωση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο οφειλέτης εντάσσεται σε 2 ρυθμίσεις, μια σε 48 δόσεις και μια σε 24 για το ίδιο πράγμα. Για χρηματική οφειλή στην Δ.Ο.Υ.
Στην πραγματικότητα, ο φόρος εισοδήματος εξοφλείται σε 8 δόσεις, ο ΕΝΦΙΑ σε 12, ο ΦΠΑ σε 2, όταν δεν είναι ληξιπρόθεσμοι και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές σε 24 ή 48 δόσεις, οπότε, πάλι για κάποιου είδους κλίμακα πρόκειται. Ίσως θα ήταν πιο ενδεδειγμένος ο προτεινόμενος τρόπος για περισσότερη ομαδοποίηση και καλύτερη οργάνωση των οφειλών και των χρονικών περιθωρίων εξόφλησης. Μια διαφορετική προσέγγιση με βάση το ύψος της οφειλής και ένταξη σε ανάλογη κλίμακα.

Επιπρόσθετα, ο οφειλέτης να μπορεί να αλλάζει κλίμακα αντί να χάνει την ρύθμιση εντελώς ,σε περίπτωση μη ανταπόκρισης του σε κάποια ή κάποιες δόσεις και μεταφορά σε περισσότερες δόσεις αλλά με μικρότερο κούρεμα προσαυξήσεων.<< Σήμερα>> μπορεί 20 δόσεις με 60% απαλλαγή προσαυξήσεων, << αύριο>> δεν μπορεί να ανταποκριθεί, οπότε, μεταφέρεται σε 30 δόσεις με απαλλαγή 50 % των προσαυξήσεων αντί να απεντάσσεται εντελώς εκτός από την ρύθμιση και να μην πληρώνει αλλά και το δημόσιο να μην εισπράττει τα προς αυτό οφειλόμενα, δηλαδή, <<ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος>>. Καλύτερα λιγότερα, παρά καθόλου.
Περισσότερη ευελιξία και διάθεση συνεργασίας από όλες τις πλευρές.

Γκόλφης Ι. Γεώργιος

Λογιστής Ά Τάξης – Οικονομολόγος